Przyjechał do nas w strasznym stanie psychicznym. Strach, przerażenie, bezruch i drżenie.

Nie można go było namówić na wyjście z budy. Sikał na widok człowieka, a przy każdym zbliżeniu kładł się i czołgał.

W klinice nazwali go Kłapouchy. Powiedzieli, że musiał być bity i dręczony.

Jest już bezpieczny. Wczoraj posiedziałam z nim dłużej. Trochę na siłę wyciągnęłam z budy. Potem pociągnęłam poza hotelik. I nagle stał się cud. Wstał i poszliśmy. Bałam się spojrzeć aby go nie zapeszyć. Przeszedł cały spacer i wrócił do budy. Dostał przysmaki. Uśmiechał się. Będzie dobrze !!!

Mam nadzieję, że powtórzymy to znowu i znowu, aż stanie się zupełnie spokojnym i szczęśliwym psem, a spacery będą największą przyjemnością.  Zabiorę go na długi, słoneczny spacer do pięknego lasu przy hoteliku.

To wyjątkowy, cudowny, najlepszy na świecie pies.

Kłapouchy vel Nobel

This post is available in: plpolski deDeutsch (niemiecki)

Polub nasz profil i pomóż znajdować nowe domy dla naszych podopiecznych 🙂 Każdy nowy fan to szansa na znalezienie opiekunów adopcyjnych, wolontariuszy i realną pomoc bezdomnym zwierzętom.

Polub nas na Facebooku

Polub nasz profil i pomóż znajdować nowe domy dla naszych podopiecznych :) Każdy nowy fan to szansa na znalezienie opiekunów adopcyjnych, wolontariuszy i realną pomoc bezdomnym zwierzętom.